اين عشق چيست؟! به کوه گفتم عشق چيست؟ لرزيد. به ابر گفتم عشق چيست؟باريد. به باد گفتم عشق چيست؟ وزيد. به پروانه گفتم عشق چيست؟ ناليد. به گل گفتم عشق چيست؟ پرپر شد. و به انسان گفتم عشق چيست؟ اشک از ديدگانش جاري شد و گفت: ديوانگيست

هر چند مال من نشدي ولي ازت خيلي چيزا ياد گرفتم. ياد گرفتم به خاطر کسي که دوسش دارم بايد دروغ بگم. ياد گرفتم هيچ وقت هيچ کس ارزش شکستن غرورمو نداره. ياد گرفتم تو زندگيم به اون که بفهمم چقدر دوسم داره هر روز دلشو به بهونه اي بشکنم. ياد گرفتم گريه هاي هيچ کس رو باور نکنم. ياد گرفتم بهش هيچ وقت فرصت جبران ندم. ياد گرفتم هر روز دم از عاشقي بزنم ولي خودم عاشق نباشم

شايد اونجوري كه بايد قدرتو من ندونستم

حرفايي بود توي قلبم ، من نگفتم نتونستم

من به تو هــــــرگز نگفتم ، با تو بودن آرزومـــــــه

نقش اون چشماي معصوم ، لحظه لحظه روبرومــــه

نيومد روي زبونم كه بگم بي تو چي هستم ؟

كه بگم ديوونتم من ! زندگيمو به تو بستم

وحوادث دیگر رادر طول شاخه اش و در عرض تنه ی گلبرگ هایش درباغ آرزوجاداده 

عزیزم:

ازصمیم قلب دوستت دارم ،عشق تورادراعماق وجودم میپرورانم،یاد تورادرگوشه ی قلبم پنهان

کرده ام وهرگزبیرون نخواهم برد تاهنگامی که ازدنیا بروم .

چشم من بیا منو یاری بکن!                   گونه هام خشکیده شد کاری بکن!

غیر گریه مگه کاری می شه کرد!                      کاری از ما نمیاد زاری بکن!

اونکه رفته دیگه هیچوقت نمیاد!                     تا قیامت دل من گریه می خواهد!

قصه ی گذشته های خوب من!                         خیلی زود مثل یه خواب تموم شدن!

حالا باید سر رو زانوم بزارم!                      تا قیامت اشک حسرت ببارم!

سرنوشت چشاش کوره نمی بینه!                        زخم خنجرش می مونه رو سینه!

لب بسته سینه ی غرقه به خون!                          قصه ی موندن آدم همینه!

هرچی دریا رو زمین داره خدا!                      با تموم ابرای آسمونها!

کاشکه می داد همه رو به چشم من!                  تا چشام به حال من گریه کنن!

اونکه رفته دیگه هیچوقت نمیاد!                      تا قیامت دل من گریه می خواد!

دل هیچکی مثل من غم نداره!                     مثل من قربت و ماتم نداره!

حالا که گریه دوای دردمه!                           چرا چشمم اشکشو کم میاره!

خبرت خرابتر کرد جراحت جدایی

چو خیال آب روشن که به تشنگان نمایی

بشدی و دل ببردی و به دست غم سپردی

شب و روز در خیالی و ندانمت کجایی؟

دل خویش را بگفتم چو تو دوست می گرفتم

نه عجب که خوبرویان بکنند بی وفایی

تو جفای خود بکردی و نه من می توانم

که جفا کنم و  لیکن نه تو لایق جفایی

در چشم بامدادان، به بهشت برگشودن

نه چنان لطیف باشد، که بر دوست برگشایی

تو که گفته ای تامل، نکنم جمال خوبان

بکنی اگر چو سعدی نظری بیازمایی...

دلم تنگ است... دلم تنگ است براي لباني که هرگز نبوسيدمشان دلم تنگ است براي دستاني که هرگز در آغوشم نگرفتند دلم تنگ است براي سخناني که هرگز بيان نشدند دلم تنگ است براي زيباترينٍ افکار ، زيباترين صداها ، زيباترين چهرها .دوستت دارم.....

منتظر لحظه اي هستم که دستانت را بگيرم در چشمانت خيره شوم دوستت دارم را بر لبانم جاري کنم منتظر لحظه اي هستم که در کنارت بنشينم سر رو شونه هايت بگذارم....از عشق تو..... از داشتن تو...اشک شوق ريزم منتظر لحظه ي مقدس که تو را در اغوش بگيرم بوسه اي از سر عشق به تو تقديم کنم وبا تمام وجود قلبم و عشقم را به تو هديه کنم اري من تورا دوست دارم وعاشقانه تو را مي ستايم.........

عشق يعني سستي و ديوانگي ******* عشق يعني با جهان بيگانگي *******عشق يعني شب نخفتن تا سحر ******* عشق يعني سجده ها با چشم تر****** *عشق يعني سوختن با ساختن ******** عشق يعني زندگي را را باختن *******عشق يعني انتظار و انتظار ****** عشق يعني هر چه بيني عكس يار******* عشق يعني قطعه شعري ناتمام ******* عشق يعني بهترين حسن ختام........

اگه يه روز ديدي 100 نفر دوستت دارن بدون اوليش منم .اگه ديدي به نفر دوستت داره بدون اون يه نفر منم.
 راحت بگم اگه ديدي هيچ كس دوستت نداره بدون من مردمه

آه نميدونم چرا قلبم سنگين شده . اونقدر كه فكر ميكنم زمين نميتونه وزنشو تحمل كنه.

رازي بين تو و قلب منه كه منو اسيرت كرده رازي كه خيلي دوست دارم بدونم چيه؟

زندگيم همش شده خيال با تو بودن و تو را داشتن . كي ميشه اين خيالو تو واقعيت ببينم؟

و كي مياد اون روزي كه احساس تنهايي از وجود خسته من بار سفر ببنده.نميدوني تنهايي چقدر سخته.

دستام گرماي دستاي تو رو كم داره و قلبم عشق و محبت تو رو

و منتظرم تا بياي وبا حضورت اين كمبود ها رو جبران كني . آره منتظرت ميمونم

ساحل قلبم به عشق امواج خروشان عشق تو احساس ساحل بودن رو داره

 تو نذار اين ساحل احساس بودن رو و من احساس دوست داشتن رو از دست بدم

 دوستت دارم دوستت دارم دوستت دارم دوستت دارم

بيا ييد دست در دست هم بدهيم تا خانه اي از آجر طلايي اميدبسازيم
حصيري از گلهاي آبي رنگ محبت را بام آن کنيم
و با گلهاي سرخ گذشتآنرا تزيين کنيم
بيائيد فرشي از عاطفه را مهمان اين خانه کنيم و تصويري از لبخندمان
را بر ديوار اين خانه طلائي آويزان کنيم
آنگاه هنگام غروب با مرغ عشق همآوا شويم وسجده اي بر سجاده عشق آريم

از دريا پرسيدن عشق چيست، گفت:خشكيدن........از گل پرسيدن عشق چيست، گفت:پرپر شدن........ از زمين پرسيدن عشق چيست، گفت: لرزيدن............. از آسمون پرسدين عشق چيست، گفت: باريدن..........از انسان پرسيدن عشق چيست،ناگهان ندايي از درونش گفت:جدايي
اگر آدمي زندگي را دوست داشت در اغاز تولد نمي گريست

هيچ وقت دل به کسي نبند… چون اين دنيا اين قدر کوچيکه که توش دو تا دل کنار هم جا نميشه ...ولي اگه دل بستي…… هيچ وقت ازش جدا نشو چون اين دنيا اينقدر بزرگه که ديگه پيداش نميکني......!!

يه قلم و يه کاغذ و يه عاشق هميشگي

نميشه با نوشته ها اين همه احساسو بگي

حرفاي پرشکايتي روکاغذاي خط خطي
از عشق من مونده فقط قلب پر از شکايتي

يه بغض خامه توگلوم يه دنياحرف ناتموم

آرزوهام پشت سرم نگاه من به رو به روم

اين کاغذاي خط خطي نامه ي عاشقونمه

اين جاي پاي اشک من از گريه هاي نم نمه

از تو گله نميشه کرد اگه نمي ري از سرم

اگه هنوز در حسرت يه آرزوي باطلم

از تو گله نميشه کرد شکايت از دل منه

         کاش بدونی ماتم دنیام

چقدر سخته تو چشاي كسي كه تمام عشقت رو ازت گرفته

وبه جاش يه زخم هميشگي رو به قلبت هديه داده

زل بزني٬وبه جاي اينكه لبريز از كينه و نفرت بشي

حس كني كه هنوزم دوسش داري

چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به ديوار تكيه بد ي

كه يه بار زير اوار غرورش همه وجودت له شده

چقدر سخته تو خيال ساعت ها باهاش حرف بزني

اما وقت ديدنش هيچ چيز جز سلام نتوني بگي

چقدر سخته وقتي پشتت بهشه

دونه هاي اشك گونه هاتو خيس كنه

اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه هنوز

**دوستش داري**